“Bir sabah, kıyıdaki küçük taş evin kapısını çalar bir kadın, ürkek bir tonda! Adam, epeydir hayatında olmayan bir sabah vaktine zorlukla uyanıp kapıyı araladığında; içeri süzülen ışık, birikmiş sarhoşluğuna çarpar. Algılamakta zorlandığı kadın, altı yıl önce terkettiği... karısıdır. Başedemedikleri bir dolu gerçekle yorgun düştüklerinde, adam gittikçe ağırlaşan bir alkol bağımlılığına teslim olmuş; kadın da, iyileştirmek için verdiği büyük uğraşlara rağmen başaramamıştır. Onlar için esen rüzgar, bitmeyecek bir kasırgaya dönüştüğünde birbirlerini de kaybederler! Usulca çekip gider adam, ana rahmine düşmüş bir ceninin varlığını bilmeden… Birlikte yaşadığı emekli öğretmen annesi öldüğünde yeni bir başlangıç yapmaya karar verir kadın. Küçük kızını bu ülkede büyütmeyecektir. Uzaklarda bir düzen kuruncaya kadar çocuğu bırakacağı tek yer de burasıdır. Devrilmiş, vazgeçmiş, utanmış bir adamın karşılaştığı bu sürpriz; kadın için başka gerçekler saklamaktadır. Seven bir kadının kalbinde sakladığı yegane gerçeği!...